Hugleiðingar um ljóðagerð Jóhannesar úr Kötlum þegar hundrað ár eru liðin frá fæðingu hans. – eftir Skafta Þ. Halldórsson um skáld eru skáld einnar bókar, jafnvel eins ljóðs. Önnur skáld eiga langan og farsælan feril. Samfylgd þeirra og þjóðarinnar rofnar ekki. Jóhannes úr Kötlum var eitt þessara síðarnefndu skálda. Í umræðum manna um öldina sem senn er að líða eru oftast kallaðar til sögunnar þrjár kynslóðir, aldamótakynslóðin, lýðveldiskynslóðin og ´68 – kynslóðin. Jóhannes úr Kötlum átti samleið með þeim öllum. [...]
Lesa meira
Að boða og iðka af einlægni – eftir Jón Sigurðsson 1. Einhverjir lesendur munu kannast við eitthvað úr þeim ljóðlínum sem hér fylgja á eftir: Hér er fossinn minn fagri, knúinn feiknstafamætti. Blandast draumröddin djúpa léttum dulhörpuslætti. … (Bí bí og blaka, bls. 11) Íslensk tunga andans ljósi yfir tregðu hugans bregður, varpar ómum helgrar hörpu huldumála í daufar sálir, … (Bí bí og blaka, bls. 40) félagar eitt sinn hrópuðum vér öreigar allra landa sameinizt nú sogumst vér inn [...]
Lesa meira
Hugleiðing á hundrað ára afmæli Jóhannesar úr Kötlum – eftir Eystein Þorvaldsson Einn af vinum Jóhannesar úr Kötlum, Ólafur Jóhann Sigurðsson, lýsti honum í minningargrein svo vel að betur verður ekki gert í örfáum orðum: Já, svona var hann, – allir sem þekktu hann geta staðfest það – og þessir skapgerðareiginleikar hans móta líka fjölskrúðugan skáldskap hans allan. Ég ætla ekki að rekja nákvæmlega æviferil Jóhannesar enda er hann eflaust flestum okkar kunnur. Hann var sveitamaður vestan úr Dölum, fæddist [...]
Lesa meira