Barnaefni
Jólakötturinn

Þið kannist við jólaköttinn, – sá köttur var gríðarstór. Fólk vissi ekki hvaðan hann kom eða hvert hann fór. Hann glennti upp glyrnurnar sínar, glóandi báðar tvær. – Það var ekki heiglum hent að horfa í þær. Kamparnir beittir sem broddar, upp úr bakinu kryppa há, – og klærnar á loðinni löpp var ljótt að sjá. Hann veifaði stélinu sterka, hann stökk og hann klóraði og blés, – og var ýmist uppi í dal eða úti um nes. Hann sveimaði, [...]

Lesa meira

Grýlukvæði

Grýla hét tröllkerling leið og ljót með ferlega hönd og haltan fót. Í hömrunum bjó hún og horfði yfir sveit, var stundum mögur og stundum feit. Á börnunum valt það, hvað Grýla átti gott, og hvort hún fékk mat í sinn poka og sinn pott. Ef góð voru börnin var Grýla svöng, og raulaði ófagran sultarsöng. Ef slæm voru börnin varð Grýla glöð, og fálmaði í pokann sinn fingrahröð. Og skálmaði úr hamrinum heldur gleið, og óð inn í bæina [...]

Lesa meira

Jólasveinarnir

Segja vil ég sögu af sveinunum þeim, sem brugðu sér hér forðum á bæina heim. Þeir uppi á fjöllum sáust, – eins og margur veit, – í langri halarófu á leið niður í sveit. Grýla var þeirra móðir og gaf þeim tröllamjólk, en pabbinn Leppalúði, – það var leiðindafólk. Þeir jólasveinar nefndust, – um jólin birtust þeir. Og einn og einn þeir komu, en aldrei tveir og tveir. Þeir voru þrettán þessir heiðursmenn, sem ekki vildu ónáða allir í senn. [...]

Lesa meira

Saga af Suðurnesjum

Einu sinni var lítill drengur suður með sjó. – Hann varð feginn og fjarska glaður þegar faðir hans ýsu dró, – hann hló, – því þá fékk hann í magann nóg. – En svo grét hann líka svo lengi, þegar Lóa systir hans dó. Litli drengurinn átti bát, lítinn, bikaðan bát. – Hann hratt honum oft út á hafið, en hafði þó á því gát, að báran bæri ‘ann að landi, – svo beið hann í fjörusandi og bjargaði bátnum [...]

Lesa meira

Krummasaga

Lítil var hönd og lítill var fótur á litlu stúlkunni í Hlíð. Hún var svo góð og hún var svo rjóð og hún var svo ung og fríð. Hún átti skeljar, hún átti horn, hún átti bláan kjól, og sitt hvað fleira sem segist ekki – og svo komu loksins jól. Kökur ilmuðu og kerti brunnu, – fólk klæddist í allt sitt skart. Og allt varð svo hlýtt og hátíðlegt og hamingjusamt og bjart. Þá krunkaði gamli krummi úti, – [...]

Lesa meira