F. 8. nóvember 1953 – D. 6. október 1958.

Kveðja frá Halla
Til ömmu og afa

Ég er hérna hjá þér, amma mín,
horfi beint í góðu augun þín,
kyssi þína þreyttu, votu brá
þegar sorgin fellur hana á,
lífið sem var lagt í brjóstið mitt
leitar nú síns skjóls við hjarta þitt,
yndið sem þér eitt sinn gefið var
einmitt kýs að vaxa og blómgast þar,
blær sem strýkur þýtt um vanga þinn
það er, sjáðu, einmitt lófinn minn,
geislinn sem vill gera nýjan veg
gegnum myrkrið – það er einmitt ég.

Ég er hérna hjá þér, afi minn,
hjúfra mig að þinni fölu kinn,
tek í þína hrjúfu, mildu hönd
hvenær sem þú varpar mæddri önd,
enn ég geng við þína hægri hlið,
hjarta þínu vil ég gefa frið,
ég vil geyma þar minn unga arf,
ylja þína hvíld og daglegt starf,
allt sem skærast hló í huga mér
hverja stund ég vil að fylgi þér,
geislinn sem vill gera nýjan veg
gegnum myrkrið – það er einmitt ég.

Ég er hérna ömmu og afa hjá
eins þó lokuð virðist nú mín brá,
dauðans fortjald er mér engin töf,
yfir það ég kem sem morgungjöf,
látið ykkar hreinu, hljóðu sorg
hljóma fagra vekja í sinnisborg,
það er ósk mín að þið séuð glöð,
að þið berið lífsins þumgu kvöð
eins og hörpu fyrir mömmu og mig,
munið er þið fetið dimman stig:
geislinn sem vill gera nýjan veg
gegnum myrkrið – það er einmitt ég.

Unnar Haraldur, sem ávallt var kallaður Halli af sínum nánustu, drukknaði ungur við leik í Hveralæknum í Hveragerði. Halli litli átti heima í húsinu Þórshamri við Bröttugötu í næsta húsi við Jóhannes úr Kötlum og Hróðnýju konu hans. Móðir hans var Elsa Auðbjörg Unnarsdóttir, nú búsett í Þorlákshöfn, en amma hans og afi voru Valgerður Elíasdóttir og Unnar Benediktsson.