F. 3. júní 1875 – D. 15. apríl 1961.

Gísli Jóhannsson frá Pálsseli

Lag:
Enn í trausti elsku þinnar.

Þó að þreyttar litlar lóur
leiti norður bláan geim,
enn er kalt – því vorið virðist
vera langt á eftir þeim.
-Þú varst líka þreyttur, vinur,
þráðir mjög að komast heim.

Eins og þær þín önd er flogin
yfir torsótt reginhaf
- hún í gegnum hylji blámans
hefur einnig komist af.
Lofuð veri himnesk hátign
hans, sem líf þitt tók og gaf.

Margt er hér að muna og þakka
- mjúklát þögnin geymir allt.
Innst og dýpst í okkar vitund
áfram heill þú lifa skalt.
Vorið kemur – lóuljóðin
lifna brátt, þó enn sé kalt.

Seinna, þegar sólin bjarta
sumarblómið fagurlitt
vefur örmum yndislegum,
eins og móðir barnið sitt,
þá mun enn sem gullið glóa
góða, trygga hjartað þitt.

Þá mun ástrík öðlingshöndin
eins og geisli strjúka um kinn,
fjallablær þíns heiða hugar
hljóður leita í brjóstið inn,
augun horfa af hæðum nýjum
heim í gamla dalinn sinn.