F. 5. ágúst 1886 – D. 4. október 1960.

Litverp er Laxá,
Leiðólfsstaðahlíðin
föl er á vanga – þær vikna nú:
lóan er brottu,
lauffall af víði
og handan fjalla hniginn þú.

Allt sem þú unnir
á þeim fornu slóðum
kemur og minnist þín meðal vor:
steinninn í holti,
stráið í lautu
- allt hyllir nú þín hljóðu spor.

Einnig þinn andblær.
öðlingurinn prúði,
svífur hér yfir sem ekkert sé
- skín þar af neista
sköpunarviljans:
að miðla sál í málm og tré.

Hjartað þitt hreina,
hvítir snillingsfingur,
eilífðarþráin í augans glóð,
ljá eigi framar
lífstrénu fegurð
- en þögul hvíld er þreyttum góð.

Öllum er ætlað
eina skuld að gjalda
- höndin sem krefur er heil og sterk.
Þetta er dauðinn
þá fær ei tekið
er falslaus minning, vandað verk.

Ástvinir þínir
eiga sér í brjósti
hljóminn sem kveikti þín hjartans tryggð.
Brúður þín leiðir
börnin í anda
með þér um helga heimabyggð.

Vertu sæll, vinur.
vertu margblessaður.
Hljóður er dalur því haust er nú.
Þér verður eigi
þakkað með orðum.
En bak við fjöllin brosir þú.